Welgeteld drie dagen was ik terug van mijn reis door Noors Lapland. Drie dagen, maar toch kon ik het niet laten om weeral met mijn rugzak op pad te gaan. Een goede vriend van me, Elio, had me nog tijdens mijn vakantie in Noorwegen gevraagd of ik geen zin had om met hem te gaan skiën in de Franse Alpen. “Euhm… Maar ik ben dan nog maar net terug van vakantie. Ach… Waarom ook niet! Ik zie je dinsdag!” Ik kan die jongen toch moeilijk alleen naar Frankrijk laten vertrekken?! Onze chalet. En bij goed weer hebben we zelf een prachtig uitzicht over de Mont Blanc!
Ik had Elio verzekerd dat ik een goeie skiër was. Ik had immers al vrij veel ervaring! Het enige probleem was dat het ondertussen wel al langer dan vijf jaar geleden was dat ik nog eens op skilatten stond. En nuja… Eigenlijk waren het toen shortski’s. Een wereld van verschil!
Negen uur en héél wat koffiestops later kwamen we aan in de Franse Alpen. Het bergachtige landschap en de dikke pakken sneeuw waren een warm welkom na al die tijd door betonnen landschappen te bollen.
We betaalden voor de laatste keer de péage (€70 voor de hele rit, maar wel een twee uur snellere aankomst!) en we begonnen traag naar omhoog te klimmen.
Onderweg was het landschap alvast adembenemend. Spijtig genoeg is het een beetje moeilijk om mooie foto’s te maken bij snelheden van 100 km/u.
Het onderste deel van de Alpenbergen werd ingepalmd door groene bomen en planten, maar hoe hoger ik mijn blik liet dwalen, hoe schaarser al dat groen werd.
Nog een stukje hoger begonnen de naaldbomen aan een opmars en hun toppen werden besprenkeld met een dun laagje sneeuw, tot ook deze weer onzichtbaar werden en opgingen in de grijswitte mist van de laaghangende wolken.
We kwamen aan in Combloux, een klein dorpje dat op net geen duizend meter hoogte ligt.
Het was al aardig aan het schemeren en van skiën was natuurlijk geen sprake meer. Nadat we onze spullen in het vakantiehuisje hadden achtergelaten genoten we nog even van het uitzicht voor we naar de dorpskern vertrokken om daar uit eten te gaan.
De Franse Alpen staan natuurlijk bekend om heel wat gerechten met kaas. Eentje daarvan probeerden we vandaag al uit: de Tartiflette.
Aardappeltjes, crème, kaas, spekjes en witte ui. De Tartiflette kostte ons €21 per persoon en de wijntjes elk €5.
Met een lekker glas wijn was dit alvast een perfecte afsluiter voor de eerste dag. Ben je in de Franse Alpen? Probeer dan zeker Tartiflette! Een typisch gerechtje dat smaakt naar meer!
Voor het eerst terug op de skilatten
Ik ontbijt zelden –ik weet het, slechte gewoonte!– maar aan de geur van Franse bakkerijtjes kon ik ’s morgens niet weerstaan. We deponeerden onze croissants, stokbroden, Franse kaas en confituur voorlopig in de auto en gingen daarna het skimateriaal huren.
Ik had mijn bigfoots en shortski’s meegenomen. Maar omdat het al zo lang was geleden dat ik nog eens op lange skilatten had gestaan huurde ik er ook nog een gewoon paar bij.
De ski’s, stokken en botten kostten me voor vier dagen sneeuwplezier €160. Goedkoop was het niet, maar ik ga dan ook niet iedere week op vakantie –kuch-.
Aangezien het al vrij laat was geworden besloten we om nog iets langer te wachten vooraleer we naar de piste trokken. Een ticket voor vier uur skiën kostte ons elk €31, en vanaf morgen zouden we dan een driedagen pas aanschaffen. Nog eens €140! Combloux, in de Franse Alpen.
Skiën in Combloux
Onze eerste (halve) dag brachten we door in Combloux. Een kleiner skidomein dat niet zo ver van ons vakantiehuis in de Franse Alpen lag.
Toen ik de gigantische latten aan mijn botten had bevestigd was ik toch iets minder zelfverzekerd als daarvoor. Met een beetje tegenzin gleed ik de eerste berg af. Ik merkte dat ik het skiën niet helemaal verleerd was, maar dat ik de eerste paar uren (of dagen?!) me toch wat zou moeten inhouden.
De sneeuw lag perfect en naarmate ik meer afdalingen deed, werd ik ook zelfverzekerder. Elio probeerde me, tevergeefs, wat meer techniek bij te brengen. Maar al bij al vond ik dat het vrij goed ging na mijn lange afwezigheid op de skipiste!
De landschappen waren nu al fenomenaal mooi en door de hevige bewolking konden ze nog niet eens de toppen van de Alpen zien. Wat moeten die uitzichten er mooi uitzien bij helder weer!
Tegen sluitingstijd waren mijn benen aardig moe geworden en viel ik een drietal keer op mijn smikkel. Elio probeerde me zelfs een keer mee te nemen door de diepe sneeuw, maar na enkele seconden was ik al een ski kwijt en lag ik mezelf uit te lachen.
Ik had een klein beetje overdreven. Zo goed skiën kon ik dus ook weer niet… Naar dit mooi uitzichtpunt gaan was geen probleem, maar om terug af te dalen heb ik Elio een paar keer vervloekt.
Skiën in Megève
Dag twee en nog geen breuken! Joehoe!
Er waren duidelijk veel sneeuwliefhebbers op wintersportvakantie, want de parking stond propvol. Megève was ook een véél groter skidomein.
Na even rondcirkelen konden we dan toch een plekje bemachtige. Nadat we onze skibotten aan hadden, wandelden we zoals robots de trapjes omhoog tot we aan de skilift aankwamen.
We scanden ons pasje en deponeerden onze skilatten in een baggagedrager die aan de kabeltram bevestigd zat.
De kabeltram (of ‘het eitje’ zoals Elio het noemde) nam ons al schokkend mee naar twee tussenstops. Aan de eerste halte kregen we wat extra gezelschap mee en aan de eindhalte stapten we allemaal tezamen uit.
We ploften ons ski’s neer en klikten onze botten er in vast.
“Kom.” Zei Elio. “Laten we een foto maken!”
Bijna overal in dit wintersportgebied stonden webcams verstopt waar je gratis foto’s door kon laten maken. Je hoeft alleen je skipasje voor de camera te flashen en daarna krijg je enkele seconden om een leuke pose aan te nemen.
Sommige mensen wisten duidelijk niet wat er aan de hand was en dachten waarschijnlijk dat onze gekke bekken het gevolg waren van een verschrikkelijke aandoening. Ongeveer tien foto’s later begonnen we dan uiteindelijk toch aan een afdaling.
De sneeuw lag slecht. Héél slecht.
Het duurde vandaag nog geen vijf minuten of ik had al van dichtbij kennisgemaakt met het witte goedje. Ookal viel ik geregeld op m’n smikkel, de prachtige natuur toverde altijd weer een glimlach terug op m’n gezicht! “Verdomme.”
Hoewel ik nog enkele keren viel, bleef ik doorgaan. Het belangrijkste bij skiën is immers om je zelfvertrouwen te behouden.
Dat lukte aardig, tot Elio er op aandrong om eens een iets hoger gelegen bergtop uit te proberen.
Elio kent de skidomeinen hier beter dan een GPS toestel, en hij loodste me vlot mee naar enkele andere liften. Terwijl we op de lift naar onze eindbestemming zaten, begon ik toch een beetje nerveus te worden.
Van ver zag de piste er toch net dat tikkeltje minder steil uit… Maar wat doe je als je er staat?
Ik bleef goedgezind tot het moment waar we enkele leuke foto’s van het uitzicht maakten. Vanaf het moment dat ik de praktisch verticale berg in het vizier kreeg, sloeg mijn humeur om.
Ik verwenste Elio, maar zag gelukkig dat ik niet de enige was die zich door zijn vrienden had laten meenemen.
Tientallen kusjes op de zachte sneeuw later, kon ik dan toch mijn zelfvertrouwen terugvinden en lukte het me om -TRAAG- van de berg te skiën. Dat had ik dan toch ook weer gehad! Even genoeg geski’d? Er zijn genoeg après ski hutjes te vinden. Zorg alleen dat je niet te dronken bent om naar beneden te skiën…
Raclette of fondue?
Mijn verwensingen naar Elio bleven gelukkig niet al te lang nazinderen, en ’s avonds konden we alweer genieten van een andere Franse specialiteit. En hoe kan het ook anders, ook dit keer werd het bereid met gesmolten Franse kaas.
We reserveerden een tafeltje in de dorpskern van Combloux en tegen half negen konden we daar aanschuiven.
Vandaag probeerden we raclette uit.
Vol ongeduld zaten we al te wachten op de pot met kokende kaas waarin we gauw onze broodjes en aardappeltjes konden doppen. Toen de dienster een halve bol kaas neerzette, proestten we beiden in het lachen uit.
We hadden raclette en fondue door elkaar gehaald!
Kaas is kaas, en onze pruillipjes veranderden al snel in hongerige monden die geen druppel van de gesmolten kaas lieten liggen.
Voor raclette betaal je in de Franse Alpen tussen €18 en €22 per persoon, voor fondue net iets minder. Contamines. Mijn persoonlijke favoriet in de Franse Alpen.
Contamines
De laatste dag gingen we een stuk verder met de auto.
Het skidomein van Contamines lag ongeveer een half uur weg uit Megève, maar als ik Elio mocht vertrouwen was het echt wel de moeite waard om naar dit domein af te zakken.
Het domein was vroeger niet zo bekend, maar daar was de laatste jaren duidelijk verandering in gekomen. Er waren twee kabeltrammen die bezoekers naar boven brachten, maar zelf dat leek onvoldoende.
De twee naburige gigantische parkings stonden tjokvol. We verloren zeker een uur met het zoeken naar een plekje en uiteindelijk besloten we om ons gewoon veel verder te parkeren.
Na tien minuten stappen konden we dan toch op de kabeltram klimmen en van de prachtige uitzichten genieten.
Vandaag was het hierboven maarliefst 21°C, er was een helderblauwe lucht én de sneeuw lag goed. Van een mooie afsluiter gesproken!
Persoonlijk vond ik de skipistes van Contamines het allermooist. Maar dat heeft misschien ook te maken met mijn zelfzekerheid die was toegenomen. Vandaag scheurde ik zelfs drie keer een zwarte piste af. Iets wat ik drie dagen geleden nog niet voor mogelijk had gehouden.
Overal waar we gingen skiën konden we het hoogste punt van Europa aanschouwen: de Mont Blanc. Met 4810 meter torent deze berg nog aardig uit boven zijn andere broertjes en zusjes.
De liftjes die over dit domein cirkelden hadden prachtige uitzichten. Af en toe leek het wel alsof ik een sneeuwwitte woestijn aan het bezoeken was, want onder mij waren gigantische zandduinen gecreëerd. Wat een uitzicht! Elio nam me mee naar een van zijn lievelingsplekjes.
“Het is wel een zwarte piste, maar het uizicht is er prachtig!” vertelde hij me.
Eerst weigerde ik nog om daar naartoe te gaan, maar eens ik zelfzekerder op mijn skilatten stond besloot ik om de sprong dan toch maar te wagen. En gelijk had hij!
Dit was zonder twijfel het mooiste uitzicht dat ik had gehad over de Franse Alpen.
Hier was het zelf zo warm dat ik m’n kleren even allemaal uitdeed. Alles voor de foto!
Nadat we de prachtige landschappen zorgvuldig in ons hadden opgenomen, gingen we nog enkele uurtjes verder skiën. Je gelooft het misschien niet, maar de Alpen kunnen behoorlijk warm worden! Met onze gezichten bloedrood verbrand daalden we voor een laatste keer af en wuifden we de Mont Blanc uit. Wat een mooie vakantie was dit geweest. Maar nu heb ik echt wel even genoeg van al die sneeuw! En om iets zediger af te sluiten nog een mooi uitzicht op de Mont Blanc!
Excursies in/naar de Franse Alpen
Wil je zelf gaan skiën met de Mont Blanc in zicht? Of zijn er nog andere uitstapjes die de moeite lijken rond de Franse Alpen? Oordeel zelf:
Onze chalet. En bij goed weer hebben we zelf een prachtig uitzicht over de Mont Blanc!
Ben je in de Franse Alpen? Probeer dan zeker Tartiflette! Een typisch gerechtje dat smaakt naar meer!
Combloux, in de Franse Alpen.
Naar dit mooi uitzichtpunt gaan was geen probleem, maar om terug af te dalen heb ik Elio een paar keer vervloekt.
Ookal viel ik geregeld op m’n smikkel, de prachtige natuur toverde altijd weer een glimlach terug op m’n gezicht!
Even genoeg geski’d? Er zijn genoeg après ski hutjes te vinden. Zorg alleen dat je niet te dronken bent om naar beneden te skiën…
Contamines. Mijn persoonlijke favoriet in de Franse Alpen.
Wat een uitzicht!
Je gelooft het misschien niet, maar de Alpen kunnen behoorlijk warm worden!
En om iets zediger af te sluiten nog een mooi uitzicht op de Mont Blanc!
