Fernsehturm restaurant en feesten in een circus!

Tijl had als verrassing vier tickets geboekt voor in de Fernsehturm te gaan eten. De fernsehturm is één van de bekendste bezienswaardigheden in Berlijn, en is trouwens het hoogste gebouw van Europa! Als bezoeker kan je Berlijn daar van bovenaf gaan begluren én een verdieping hoger kan je je tanden in enkele heerlijke gerechten zetten

Tijl had dan wel vier tickets kunnen regelen, maar de vrienden waarmee we normaal zouden gaan dineren hadden last-minute spijtig genoeg moeten afzeggen. Aangezien we de tickets niet verloren wouden laten gaan, vroegen we aan Nico en Rutger of zij ons niet wouden vergezellen. Een beetje last-minute maar ze stemden toch in. Tijl en ik kwamen een kwartier te laat aan, maar mochten -gelukkig!- toch nog binnen. Met ons viertjes namen we plek aan tafel nummer vijfentwintig en staarden eerder naar buiten dan naar onze menukaarten. Het uitzicht was dan ook fenomenaal! Het leuke aan het restaurant is dat het ook erg traag ronddraait. Daardoor krijg je gedurende je vreetpartij een uitstekend zicht over de gehele stad te zien. Het nadeel is wel dat je in het begin een beetje duizelig kan worden… Voor de toiletten hoef je gelukkig maar één verdieping af te zakken. Het restaurant was niet goedkoop, maar kon ook nog een pak duurder zijn voor deze toeristische locatie. Voor een filet mignon betaalde ik €29. De drie anderen namen allen een vegetarische menu en betaalden €32 voor een voorgerecht, hoofdgerecht en dessertje. We bleven er langer dan drie uur zitten en de fernsehturm draaide menigmaal volledig rond Berlijn. Leuk! Want zo konden we Berlijn overdag, tijdens zonsondergang en ’s nachts zien. Rutger en Nico waren moe (pussies!) en besloten niet met ons verder uit te gaan. Tijl en ik gingen naar de “Weekend club”. Een club die op een van de hoogste verdiepingen van een appartementsblok te vinden was. Van buiten zag het er erg stilletjes uit, maar de groene, rode en blauwe lichtflitsen die uit de ramen kwamen verraadden dat het wel degelijk om een partyplace ging. Eens aangekomen bleven we wel niet al te lang plakken. De muziek stond pijnlijk luid en de club zat stampvol. Feest vieren met hoofdpijn en tuitende oren terwijl je niet eens kan dansen is natuurlijk niet erg fijn. We besloten dan maar om onze avond af te sluiten door nog iets te gaan drinken en het niet te laat maken. Morgen wouden we immers nog een laatste keer helemaal wild gaan!

Partyen in een freakshow

Rutger en Nico vertelden ons de volgende dag dat er een erg leuk feestje zou doorgaan in de Birgit und Bier. Een locatie die een beetje uit het stadscentrum lag. In feite was het nog best te omschrijven als een soort van industrieterein waar verschillende bars werden ondergebracht. Buiten deze clubs waren er heel wat randactiviteiten zoals een ballenkraam, waarzegsters, een gigantische schommel en nog veel meer. Na een tiental minuutjes aan te schuiven mochten we eindelijk binnen en konden we het kind in onszelf weer wakker maken! We begonnen in de discoclub en wisselden af met de pop en electro clubs. Op het ballenkraam gooide ik heel wat blikjes om, en per blik die ik omgooide kreeg ik een schnaps toegestopt. Al gauw was ik heel erg dronken van de gele substantie en voor ik het goed en wel wist was het al negen uur ’s morgens geworden. Nico en Rutger namen hun fietsen aan de hand, en we liepen samen naar huis. We logeerden immers heel erg dicht bij elkaar. Om onze laatste volledige dag te vieren besloten we om vandaag gewoon niet te slapen en rechtstreeks door te gaan naar een leuk park met een zwembad. Vandaag werd het immers heel warm en we hadden ook geen zin om deze mooie dag gewoon weg te slapen… Van iets na tien uur ’s morgens bleven we meer dan negen uur zonnen en in het koude zwembad plonzen. Tegen de avond zag mijn rug een beetje rood en omdat ik nog steeds niet had gegeten begon mijn maagje ook wat te knorren. Die avond besloten Tijl en ik om nog een laatste keer uit te gaan voor we de volgende morgen vroeg terug naar ons Belgenlandje zouden vertrekken. Wanneer we echter nog een kort dutje wouden doen, bleven we gewoon liggen en wel… Misschien was het ook maar beter dat we fris terug naar huis keerden!