Katwijk bij Stephanie!

Amsterdam was vandaag maar voor korte duur. Omdat de prijzen zo belachelijk hoog waren als ik een hostel of hotel een beetje last-minute wou boeken, besloot ik om ’s avonds nog bij Stephanie te gaan. Stephanie is het meisje die ik in Curaçao ontmoette. We hadden afgesproken dat ik bij haar in Katwijk zou blijven voor het weekend en het volgende weekend gingen we samen naar Amsterdam.

Vanuit Amsterdam nam ik de trein naar Leiden en op een kleine twintig minuutjes arriveerde ik. Vanuit het Leidse station moest ik nog een klein half uurtje de bus op, waar Stephanie me zou gaan opwachten. Ik was ondertussen al heel benieuwd geworden naar Katwijk. Stephanie had me wel al vertelt dat het een heel gelovige gemeente was, en dat de mensen vaak een beetje bekrompen waren. Maar Laura, die ik enkele dagen eerder had gezien, had me nog meer de stuipen op het lijf gejaagd! Net zoals Amerika heeft Nederland een bible belt. Ik had het niet verwacht, maar er zijn héél wat gelovigen in Nederland die nog netjes naar de kerk gaan en gegarandeerd zouden bidden voor mij terug op het rechte pad te krijgen (geintje! Denk ik toch?) Katwijk lag daar dus midden in. Hoe dichter ik bij mijn eindbestemming aankwam, hoe minder het beeld dat ik in mijn hoofd had overeenkwam met de werkelijkheid. Ik zag helemaal geen braafjes geklede mannen, vrouwen en kinderen. Katwijk was trouwens ook niet helemaal volgebouwd met kerken of andere gebedsplaatsen, maar goed… Het hoeft natuurlijk niet zichtbaar te zijn om het wel een beetje te voelen! Mijn tanden werden spontaan ontbloot bij het zien van mijn BFF uit Curaçao! Het knappe meisje met de lange blonde haren was, zoals ik gewoon was van haar, tiptop uitgedost en begroette me hartelijk. Vanuit het busstation was het amper vijf minuten wandelen naar haar gezellige huisje. Ze vertelde me dat het een vissershuisje was geweest, en dat zag je ook meteen. Het had misschien wel iets weg van zo’n typisch Bretoens vissershutje. Het was al laat, maar toch kletsten we nog even gezellig door met een wijntje in de hand. Steph moest morgen werken en dus maakten we het wel niet te bont.  

Katwijk verkennen

De volgende dag kon ik, volgens mij voor het eerst, eindelijk uitslapen. Geen luidruchtige hostelbewoners die mij de hele dag grumpy lieten zijn! Ik sliep tot een uur of tien en werkte dan een beetje op mijn computer. Blogs en reisgidsen schrijven zichzelf immers niet! Als ik niet vanzelf wakker was geworden, was het wel geweest door de luidruchtige buren van Stephanie. Ik wil hier geen clichés staan af te rammelen, maar Nederlanders kunnen er wel wat van! Rond een uur of twaalf begon mijn maag te knorren en besloot ik dat het wel tijd was om de stad even te gaan verkennen. Op ongeveer een kwartiertje lopen kwam ik, via de prachtige dijk, in het drukke centrum aan. Vandaag was er een of ander volksfeest. Aan de dijk zaten garnalenpellers, en zag je opvoeringen met boerenpaarden. Meer in het centrum was er een beetje van alles te doen en zaten de restaurantjes en tavernes goed vol. Voor ik de stad meer ging verkennen, at ik een heerlijk broodje met groentechips. Heerlijk! Moet ik thuis ook maar eens proberen maken. Het centrum had een beetje van alles. Kleine winkels, grote winkels, een supermarkt of twee en zelf een shopping center. Maar toch kon het prachtige strand en de duinen me meer bekoren. Ik keerde dus al gauw terug, na Stephanie eerst even te gaan stalken op haar werk, en genoot van de mooie duingrassen. Nadat ik het strand grotendeels had afgestapt, ging ik de echte duinen wat dieper in. Links waren de duinen, rechts was er een prachtig natuurgebied met heide en bos. Tussen de twee prachtige natuurtaferelen was een fietspad en wandelpad aangelegd en die werd druk bezocht door locals en toeristen tegelijk. Ik genoot nog enkele uren van het ritselende duingras, de kwekkende meeuwen en het zachte geruis van de zee op de achtergrond voor ik terugkeerde naar Stephanies huisje. Ik had de sleutelbos meegekregen en moest op tijd terug zijn om hare majesteit terug binnen te laten! We kwekten nog luider dan de zeemeeuwen want we hadden natuurlijk heel wat te vertellen. ’s Avonds gingen we naar een leuke tent op het strand waar ze heerlijk eten serveerden. Samen met een prachtige zonsondergang schrokte ik mijn kippensaté op, terwijl boven mij heel wat meeuwen samen begonnen scholen. Geheel onverwacht duikte een durfal naar beneden en probeerde het eten van ons bord te graaien. Stephanie en ik begonnen luidkeels te roepen en dat schrok het dier duidelijk af. Na onze angstaanval vielen we meteen in een luide lachbui, terwijl de serveerster angstig aan kwam lopen om te zien of de vogel toch niets had kunnen meegraaien.

Stappen in Leiden

Onze wederontmoeting kon natuurlijk niet helemaal perfect zijn zonder een nachtje uit te gaan. In het voorbeeldige Katwijk waren er iets minder uitgaansgelegenheden en dus gingen we, op aanraden van Steph, verder naar Leiden. Eén van Nederland’s studentensteden. Ze wist duidelijk waar ze heen ging, want wanneer we aankwamen was het meisje met de blonde haren vliegensvlug gaan stappen. Dat kan natuurlijk ook met onze predrinks te maken hebben gehad… In ieder geval hadden we er beiden erg veel zin in en dansten we, met enkele biertjes in de hand, op leuke live muziek afgewisseld met populaire pop tunes. Rond drie uur hadden we er genoeg van en stapten we terug richting het station. Zo laat rijden er geen bussen meer en dus waren we wel verplicht om een taxi te nemen. Elk vijftien euro voor een ritje van ongeveer twintig minuutjes valt al bij al nog mee. Eens aangekomen vielen we beiden als een blok in slaap.