Sneeuwerig Stockholm

Na kerst te hebben gevierd in Londen en omringd te zijn door familie, gingen ik en m’n moeder verder naar Zweden. Stockholm, meer bepaald. Een plekje in het noorden dat ik nooit eerder zag.

Stockholm SamDe landing is ingezet en we cirkelen nu boven Stockholm. Het is nog maar half vijf, maar het lijkt al veel later in Zweden. De complete duisternis doet mij en m’n moeder twijfelen als we door het venstertje turen.

“Is dat sneeuw?”

“Nee, het is gewoon water. Denk ik.”

“Ja?”

“Nee! Het is sneeuw!”

Er was wel degelijk sneeuw. Veel sneeuw! Amper een week geleden was het er nog 15°C. Winter is dus echt begonnen!

Met Ryanair landen we in Stockholm Skavsta. Een kleine luchthaven die het verst van het centrum is verwijdert.

Gelukkig boekten we de Flygbussarna tickets voor naar Stockholm Centraal te reizen op voorhand. Eens aangekomen staat er immers heel wat volk te wachten om haastig nog een ticket te boeken voordat de bus weg rijd en ze nog een half uurtje extra zouden moeten wachten.

De rit van Skavsta naar het centraalstation van Stockholm duurt ongeveer anderhalf uur. Spijtig genoeg is het buiten al pikzwart en valt er niet veel van het omliggende landschap te zien. De bussen zijn comfortabel en beschikken over behoorlijke Wi-Fi. Tijd dus om even met vrienden en familie te chatten.

Wanneer we dan eindelijk in Stockholm aankomen, wijst alles zichzelf eigenlijk wel goed uit. Het grote gebouw dat zich voor ons uitstrekt is het centraal station van Stockholm. Vanuit deze plek kan je overal in Zweden geraken.

Twee minuten zijn we binnen en het brandalarm gaat af. Winkeltjes sluiten haastig de deuren en iedereen wordt aangemaand om naar buiten te gaan.

Later hoor ik dat de Zweden erg angstig zijn (en een beetje paranoia) in verband met de aanslagen enkele weken eerder in Parijs.

Het is ondertussen al bijna 18u ’s avonds en onze magen beginnen toch al wat te knorren. Laten we het maar meteen goed doen en dé Zweede specialiteit bij uitstek verorberen: Kötbullar.

Je kent de gehaktballetjes vast wel van Ikea. Vers zijn ze toch nog iets beter. De erg vriendelijke vrouw schotelt ons enkele heerlijke broodjes voor (héérlijk!), gevolgd door puree, kotbullar en de rode bessen van de lindeboom.

Ik zit propvol, en mijn moeder neemt er nog een klein appeltaartje bij.

We nemen voor de laatste keer deze week onze baggage op en vertrekken richting station Rotebro, om daar bij een vriend te verblijven.

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar boven