Voor wie zich snel oncomfortabel voelt op een trein zijn er gelukkig ook kostzakjes (of afvalzakjes) per passagier.
Terwijl passagiers onderweg komen en gaan bleef mijn blik rusten op de prachtige sneeuwwitte landschappen en de bevroren meren, plassen en vijvers die langs suizen.
Al gauw laat het rustige landschap mij in slaap vallen en op amper vijf uur van Stockholm komen we al aan in de hoofdstad van Denemarken.
Met een backpack van 15 kilogram op mijn rug en nog een kleine rugzak rond mijn middel gewikkeld, stap ik naar de aankomsthal van Kopenhagen Centraal.
Om 14:00u zou de eigenaar van het appartementje die we via Airbnb hebben geboekt staan wachten. Nog een half uurtje om daar te geraken dus.
Een ticket voor het openbaar vervoer is hier nog duurder dan in Stockholm. Drie euro voor één zone en heel wat meer als je meer zones doet. De 72 uren kaart is het voordeligst en kost ons ongeveer twintig euro per persoon.
Helaas blijkt vandaag weinig te werken in Kopenhagen en lukt het niet om met onze betaalkaarten te betalen. Rondom ons horen we heel wat gemor, gezucht en gejammer. We zijn duidelijk niet de enigen…
De dichtstbij liggende bankautomaat ligt op ongeveer vijf minuten stappen van het centrale station. Eens aangekomen krijgen we de boodschap “Buiten dienst”. Dit moet een grap zijn.
Op naar de volgende. En hoe kan het ook anders. Ook daar krijgen we diezelfde boodschap.
Nog vijf minuten verder vinden we dan eindelijk een werkende bankautomaat die ons voldoende Deense Krona’s kan meegeven.
Door zo even buiten te lopen, viel het me al meteen op hoe anders Denemarken was in vergelijking met Zweden. Het is kouder. En dat vind ik vreemd. Het ligt immers toch enkele honderden kilometers zuidelijker én het ligt ook aan de kust…
Maar wat me het meest opviel was het uitzicht van de stad. Kopenhagen is onverzorgd. Er ligt vrij veel afval op de straten, sommige vuilbakken zitten propvol en de mensen lijkt het ook al niet veel te schelen.
Weg uit de negatieve temperaturen en met een half uur vertraging eindelijk op de bus. De onvriendelijke buschauffeur brengt ons in een dik half uur op onze eindbestemming, waar het nog vuiler is dan aan het centraal station.
Onderweg kreeg ik een nieuw idee over Kopenhagen. Voor één of andere reden doet het me denken aan een combinatie van België en Nederland. Met name Amsterdam en Brussel.
De straten zijn, net zoals in Brussel, ook niet erg net te noemen. En net zoals in Brussel zijn er ook heel wat arabieren, turken en Afrikanen. Anderzijds zijn er enorm veel fietsers en waterweggetjes. Wat me meteen doet denken aan Amsterdam.
Wanneer we op ons appartement aankomen, verfrissen we ons vlug en gaan we dan meteen verder. Het is ondertussen al half vijf en het is alweer pikzwart buiten. De temperaturen zijn ook nog enkele graden dieper gezakt en onze snoeten worden gegeseld door de ijskoude wind.
Het ziet er mooi uit. Veel groter ook dan ik had verwacht.
Misschien worden de Kopenhagers morgen wel vriendelijker. Misschien had ik gewoon niet genoeg geslapen…
