Nadat ik de enige echte de kerstman in Finland zijn speelgoedvoorraad had geplunderd en op een rendier terug naar mijn hotel was gevlogen, besloot ik dat ik vandaag zeker niet stil wou zitten. Het weerbericht zag er slecht uit voor de komende dagen, want iedere dag was er heel wat mist en waren er héél wat wolken… Kortom: de kans op het noorderlicht werd heel klein. Het hoofdkwartier van ‘Wild Nordic’ in Santa Claus Village. Met deze warme pakken begint onze avontuurlijke rit.
Gelukkig zijn er tal van andere activiteiten die je in Rovaniemi kan ondernemen. Eentje daarvan is om een snowscooter of snowmobile te huren.
Met een rijbewijs kan je dit motorachtige voertuig voor een paar uurtjes besturen. Gemiddeld betaal je €150 tot €200 voor een excursie van drie uur, waar je ongeveer twee uur gas mag geven tussen het wondermooie winterlandschap.
Ik werd stevig in de watten gelegd door Wild Nordic (het verhuurdbedrijf van snowscooters in Santa Claus village).
Na een kleine briefing mochten alle deelnemers zich in een heerlijk warm pak heisen, dikke wollen sokken aantrekken en handen, hoofd en nek voorzien van extra warme winterkleren.
Deze warme kledij was uiteraard nodig, want buiten was het nu rond de -13°C geworden. Frisjes!
Ik was heel blij dat Wild Nordic voor kleine groepjes koos, want met slechts drie andere mensen die met onze gids (Miika) mee reden had je voldoende vrijheid om af en toe een beetje meer gas te geven of enkele vragen te stellen. De landschappen waar je doorheen scheurt zijn fenomenaal mooi. Ingewikkeld is het besturen van een snowscooter niet, maar uiteraard gaat het nog wel om een voertuig en moet je ten allen tijden voorzichtig zijn!
Met z’n vijven gleden we over sneeuw en ijs en onderweg zagen we de prachtige arctische landschappen snel voorbij flitsen. Onderweg kwamen we maar één andere snowscooter tegen en niet veel later rolden onze sneeuwvoertuigen op een van de bevroren meren van Rovaniemi. Gezelligheid troef tijdens een snowmobile ritje!
Bevroren picknick
Omdat hier niet zo veel hobbels in het oppervlak zaten, liet de gids ons hier veel sneller rijden.
En laten we eerlijk zijn, dan moet je toch even lekker gas geven? Het witte sneeuwtapijt voorzien van de voetsporen van een snelheidsduivel, yeah!
Nadat we het meer hadden overgestoken en waren teruggekeerd was het tijd om even te genieten van de stille, prachtige natuur van Lapland.
Hoewel het hier pikdonker was, waren onze ogen al aangepast en zo konden we de uitgestrekte omgeving rondom ons toch waarnemen.
Miika maakte een klein kampvuur op het dikke ijs (het ijs was zelf geen centimeter gesmolten wanneer we weer verder gingen!) en met onze stokjes prikten we in worstjes en hielden we ze boven het vuur tot ze klaar waren.
De Finnen houden van besjes, en dus dronken we ook een warm bessensapje. Heerlijk!
Na onze gezellige picknick in deze bevroren toendra klommen we terug op onze machines en gaven we voor een laatste keer vol gas, tot we terug in het magische Santa Claus park aankwamen.
Lapland… Ik kijk al uit naar morgen! Even een picnick organiseren op een bevroren meer. Waarom ook niet?