Impulsief naar Berlijn

Wàt een zomer is het al geweest! Ongetwijfeld de leukste ooit!
Ik ben amper een weekje terug thuis van de fenomenale Gentse feesten en ik zit alweer het leven te vieren! Je bent maar één keer jong, gebruik ik steevast als excuus.
Tijl, een goede vriend met wie ik ook de Gentse feesten menig maal vierde, nodigde me uit op zijn verjaardagsfeest. Op de vraag of hij het komende weekend ook wat wou doen vertelde hij me dat hij maandag voor een weekje naar Berlijn trok. “Kom ook!” Zei hij. “Nee! Ik heb even genoeg gevierd. Ik ben deze vakantie haast nog niet thuis geweest!”
De volgende dag boekte ik via Momondo een goedkope vlucht naar Berlijn voor amper €30! En dat was dan nog het duurste ticket… Want een weekje later stonden er zelfs tickets voor vijf euro in de aanbieding!

Mijn spotgoedkope vlucht met Ryanair vertrok woensdagavond om 21:30u, en de hele dag zat ik al op hete kolen om nu eindelijk te vertrekken. Ik liet mijn wagen achter op een parking bij Zaventem en met een uurtje vertraging steeg de propvolle jet op vanuit de Brusselse luchthaven. Een uurtje later zetten we de daling alweer in naar deze erg atypische Europese grootstad. Tijl stond me al even op te wachten -hij was met de auto gekomen- en zou mij meenemen naar Marcel; een vriend van Tijl. Hoewel er heel wat leuke hostels in Berlijn zijn, was ik toch blij dat ik eindelijk eens wat meer ‘rust’ kreeg. Daar werd ik hartelijk verwelkomd en al gauw kreeg ik enkele Duitse biertjes in mijn handen geduwd. Het was bijna middernacht, en ik kon natuurlijk mijn eerste nacht in Berlijn niet zomaar voorbij laten gaan. Nog geen tien minuten later zaten we al op de metro en sloegen de ‘Ganz geil!‘ en ‘Scheiße‘ ons al om de oren. Heerlijk om te zien hoe open en modern Berlijn is! Marcel nam ons mee naar een buurtje die op het eerste gezicht wat sketchy leek. Vlakbij een treinstation, heel wat trappen omlaag en dan plots leken we in een gezellig huisje te staan die voor de gelegenheid was omgebouwd tot een kleine club. Links en rechts stonden enkele zetels, aan de muren hingen enkele foto’s en schilderijtjes en het was eigenlijk alleen de bar, helemaal achterin, die verraadde dat het wel degelijk om een bar/club ging. Enkele biertjes en jägermeisters later stonden we plots met z’n allen op de fauteuils en canapés op en neer te springen, terwijl Tijl en enkele andere feestgangers op hun blote voeten stonden te dansen. Berlijn, ik kijk alvast uit naar de komende dagen!

Bezienswaardigheden in Berlijn

Enkele jaren geleden deed ik al eens een citytrip naar Berlijn met m’n moeder. Als ik heel eerlijk ben vond ik er toen niets aan. De stad is erg uitgestrekt en dus helemaal niet Europees. De meeste bezienswaardigheden van Berlijn en winkelstraatjes liggen vrij ver uit elkaar en maakten mijn jongere zelf al gauw vermoeid en verveeld. Heel wat jaren later, vind ik Berlijn al een pak leuker. Zoals Tijl zei: “In Berlijn is er wat te vinden voor iedereen, maar je moet wel goed weten waar je heen moet.” De meeste plekken liggen inderdaad erg ver uit elkaar, maar met de metro is dat nog steeds goed te doen. Een kaartje voor vier dagen onbeperkt gebruik maken van het openbaar vervoer kostte me net geen dertig euro. De eerste dag stonden we dan ook al vroeg op en besloten om toch enkele van de bekendere monumenten te gaan aanschouwen. Voor Tijl is Berlijn ondertussen een soort van tweede thuis geworden. Hij komt hier immers al jaar na jaar terug en spreekt vloeiend Duits. Daardoor hoefde ik dit keer dus geen excursies of dure gidsen te regelen, want Tijl loodste me zonder problemen voorbij de leukste sights en gaf daar telkens wat randinformatie bij. Na Checkpoint Charlie (een vroegere grenspost tussen Oost- en West-Berlijn), enkele restanten van de Berlijnse muur die daar vlakbij lagen en de Potsdamerplatz te hebben aanschouwd, trokken we naar de Brandenburger Tor. Nog voor we dit befaamde Duitse monument bereikten kwamen we langs het Holocaust Mahnmal. Een grote gedenkplaats voor de miljoenen, onschuldige Joodse slachtoffers die tijdens WO II zijn gevallen. De meer dan tweeduizend betonnen blokken in verschillende groottes, vormen en maten stellen de desoriëntatie van de Joden voor. Heel wat toeristen springen, spijtig genoeg, onrespectvol over dit monument. Van kindjes zou ik het inderdaad nog kunnen snappen, maar als volwassene geloof ik toch dat je genoeg kennis hebt meegekregen van de gruweldaden die zich hebben afgespeeld onder Hitler. Als er dan een gedenkmonument wordt opgericht vind ik ook dat daar net iets respectvoller mee mag worden omgesprongen… Tijl vertelde me nog een ‘grappig’/luguber weetje over het Holocaust Mahnmal. De betonnen blokken worden ingespoten met een vloeistof die graffiti, mossen en andere zaken tegengaat. Enkele jaren geleden werd duidelijk dat deze stof wordt geproduceerd door hetzelfde bedrijf die vroeger het Zyklon B gast produceerde waar heel wat gaskamers mee werden gevuld… Wellicht geen goede zet voor de marketing van dat welbepaalde bedrijf! Na dit gigantische stenen park te hebben doorgelopen, gingen we verder naar de Brandenburger Tor. Wellicht het bekendste monument van Berlijn, zeker aan de massa’s toeristen te zien. Daarna wandelden we even door het nabijgelegen (gigantische!) park en volgden dat helemaal naar de Siegessäule en van daaruit wandelden we terug naar de Reichstag. Met amper zes uur te hebben geslapen was al dit geslenter best wel uitputtend en besloten we om het sightseeing voor vandaag voor bekeken te houden. We zouden immers onze krachten nog nodig hebben voor vanavond weer helemaal los te gaan…

Losgehen in Berlijn!

Na mijn eerste dag van mijn citytrip in Berlijn gebeurde de rest van de week niet al te veel bezichtigen meer. Logisch, als je iedere morgen tot iets na negenen (of zelfs 36u non-stop!) doorgaat. Ja, Berlijn is echt wel een geweldige feeststad. De tweede dag in Berlijn gingen Tijl, Marcel en ik een leuke rooftop bar verkennen. De muziek binnenin was een beetje alternatief, en daar hadden we vandaag niet erg veel zin in. Dus besloten we om gewoon buiten te zitten en te genieten van de prachtige zonsondergang en mij uit te lachen met mijn erg beperkte Deutsch. “Komm! Wir gehen zu another club jetzt. Ich find es ein bisschen boring here jetzt.” En dus daalden we deze leuke locatie weer af om op enkele andere plekjes nog meer plezier te gaan beleven. De rest van de avond brachten we door in een gigantische club waar zowel popmuziek als electro door de speakers werd geblast. In de eerste zaal stond een groot, smeedijzeren bed uitgestald. Ongetwijfeld voor de vermoeide feestvierders even te laten bekomen van al dat gefeest. In de badkamers stonden heel wat voorwerpen om jezelf weer een beetje op te frissen. Deodorant, parfum, tandpasta en zelfs tandenborstels. Jakkes. Tijl en ik waren al snel bezweken aan de Duitse alcohol en waren elkaar om de haverklap kwijt. “TIJL?” – “SAAAAM?” – “TIJL WAAR BEN JE?” Al gauw wist de hele club onze naam, en het duurde niet lang voor ook enkele oplettende Belgen hadden doorgekregen dat er meer van onze landgenoten aanwezig waren in deze propvolle club. Rutger en Nico waren een leuk koppel met wie we de rest van de avond noch verder vierden tot een stuk in de ochtend. Het klikte zo goed dat we Berlijn de volgende dagen nog veel samen zouden onveilig maken!