6 mei, 2016

38 graden in Mexico

Vandaag was mijn eerste culturele uitstap in Mexico. Om zeven uur 's morgens werd ik opgehaald met een klein busje om samen met enkele andere dagjestoeristen enkele tempels te gaan ontdekken.
Ik voelde me miserabel. Doodmoe, hoofdpijn en zweterig klom ik uit m'n bed. Het zou wel overgaan, dacht ik.

De 42 meter hoge Koba tempel.

De 42 meter hoge Koba tempel.

Het duurde ongeveer een uur voor alle andere passagiers aan boord waren.
In die tussentijd probeerde ik mijn ogen nog wat toe te knijpen om de plotse hoofdpijn en vermoeidheid doen weg te ebben. Spijtig genoeg werd het alsmaar erger naarmate de dag vorderde.
Door de hevige airco kreeg ik er zelf nog een lelijke hoest bij. En ik had natuurlijk geen extra truitje voorzien…

Ongeveer drie uur later kwamen we aan in Koba. De hoogste Maya ruïne van de Yucatan regio. Eveneens de enige ruïne die je kon beklimmen!

In feite is het niet slechts één ruïne, maar een volledig dorp. Slechts 1% van de volledige opgravingen waren blootgelegd. De overige overblijfselen zaten nog veilig onder het regenwoud verscholen en zouden dat waarschijnlijk nog voor vele jaren blijven.

De gids nam ons mee in het begin van het domein en legde ons enkele basisprincipes uit van het dagelijkse leven van de maya’s. Aangezien Koba een oudere beschaving was dan bijvoorbeeld die van Chichen Itza, waren zij ook niet zo wreed. Mensenoffers werden hier bijvoorbeeld nog niet gemaakt. Bloedoffers dan weer wel. Dat werd gedaan door sneetjes in de oorlellen en dergelijke te maken; bijlange niet zo extreem dus.

Ongeveer twintig minuten later waren we vrij om zelf Koba te gaan verkennen. De meest indrukwekkende tempel lag op ongeveer twee kilometer van waar ik me nu bevond.

Omdat ik me nog steeds niet erg goed voelde, maakte ik dankbaar gebruik van de te huren fietsjes op het domein. Voor vijftig Mexicaanse pesos huurde ik een krakkemikkig, piepend fietsje die me op een tiental minuutjes naar de grootste tempel van dit domein bracht.
Met tweeënveertig meter hoog was dit bouwwerk best wel indrukwekkend. Zeker als je weet dat de Maya’s helemaal geen moderne werktuigen hadden en de stenen erg groot waren.

Ik weet niet waarom iedereen zo veel moeite had om de tempel te beklimmen, maar ik wandelde het bouwwerk vrij eenvoudig op.
Naast mij zag ik toeristen puffen terwijl ze zich naarstig vasthielden aan een dikke koord die hen naar de top zou gaan leiden.

Het uitzicht van op de top was geweldig. Je zag eigenlijk niets anders dan jungle om je heen. Vreemd, als je wist dat rondom jou nog duizend andere gebouwen stonden. Geen wonder dat deze site zo lang verborgen was gebleven!

Door de warmte was mijn hoofd ondertussen bijna gaan exploderen. Ik besloot dan ook dat het tijd was om terug te keren en even te rusten in de schaduw.
Wanneer ik uitgeput mijn fietsje terug deponeerde wandelde ik traag naar de uitgang en kocht ik daar een verfrissend ijsje en drankje.

Wanneer iedereen aan was gekomen op de plek waar we hadden afgesproken, gingen we naar een walgelijk restaurant waar onze buffet lunch ons al stond op te wachten.
Gelukkig had ik weinig honger door de koortsige toestand waar ik mij momenteel in bevond.

Een extra tussenstop in een cenote.

Een extra tussenstop in een cenote.

Alsof de dag alleen maar slechter werd, begon ik iets later ook wat koude rillingen te krijgen. Vreemd, als je weet dat het buiten bijna dertig graden celcius was.

Ik besloot dan ook niet in het ijskoude water van de cenotes te springen. De volgende stop was een cenote. Een cenote is een ondergrondse grot waarin zoet water zich heeft verzameld en waar toeristen nu gezellig kunnen genieten van de verfrissende plons tussen stalagmieten en stalactieten. Ongetwijfeld een leuke ervaring, maar momenteel hoopte ik alleen maar op een vlotte rest van de dag, zodat ik zo snel mogelijk in bed zou kunnen kruipen.

Een uurtje later vertrokken we naar Tulum. Een veel kleiner tempelcomplex dan de Koba tempels, maar minstens even indrukwekkend!
Doordat een paar van mijn medereizigers de hele dag al wat te laat waren aangekomen, hadden we bijna drie kwartier minder om van deze mooie tempel te genieten.
Daardoor moesten we ons een beetje haasten. Iets waar ik momenteel natuurlijk niet veel zin in had…

Gelukkig was de gids begripvol en liet hij ons al gauw de terreinen op ons eentje verkennen.

De mooie tempels waren gebouwd op een klif en hadden een prachtig uitzicht op het turquoise water en de parelwitte stranden.
Aangezien het bijna zonsondergang was, stonden hordes toeristen het mooie uitzicht wel een beetje te verstoren. Maar hey… Dat heb je natuurlijk met pareltjes zoals deze!

Ik kon bijna niet meer op mijn benen staan en besloot alvast, op slakkentempo, terug te keren naar het busje.

Wanneer de hele groep vermoeid in het kleine busje zat, leek iedereen het wel zat te zijn. De vriendelijke Koreanen naast mij waren dolblij dat ze terug naar huis konden. Het was dan ook al een lange dag geweest…
Ik was natuurlijk ook heel blij. Gedurende de hele tour zat ik te denken hoe ik plots zo ziek kon zijn geworden. Het kon niet anders zijn dan een mug. Zika, dengue of chikungunya.

Wanneer iedereen comfortabel zat uit te rusten maakte de buschauffeur een onverwachte stop in Playa del Carmen.
In zijn erg beperkte Engels kondigde hij aan dat we hier nog anderhalf uur zouden blijven.

Het protest van alle Engelstalige inzittenden maakte niets uit, want de man verstond er gewoon niets van. Ik en de rest van de groep bleven gewoon anderhalf uur aan een Starbucks zitten en klommen dan -eindelijk- terug in het busje dat ons eindelijk naar huis zou gaan brengen.

Na een uitstap van meer dan vijftien uur werd ik voor de deur van mijn jeugdherberg gedropt. Doodziek stapte ik uit de auto, borg ik m’n spullen op en viel ik zwetend in slaap.
Hopelijk zou morgen beter zijn, want dan had ik al m’n volgende uitstap.

Met 38°C koorts poseren in Tulum. Waarom ook niet?

Met 38°C koorts poseren in Tulum. Waarom ook niet?

Vond je dit een goed artikel? Geef je het dan 5 sterren? Bedankt!
 
In dit artikel staan enkele affiliate links. Wanneer jij iets boekt bij deze reisorganisaties krijg ik een kleine commissie op de boeking. Jij betaalt daarvoor niets extra. Je kan het dus zien als een manier om deze blog te steunen als je er iets aan hebt gehad. Ik gebruik deze reisorganisaties zelf ook, en ik zal alleen reismaatschappijen aanraden die ik zelf ook gebruik.
 

Volg je mij al op Social Media?


Hoi, ik ben Sam Van den Haute. Gedurende de laatste 5 jaar reis ik bijna permanent de wereld rond. Het avontuur opzoeken en mooie plekjes bezoeken zijn immers mijn passie. Laat mij ook jou inspireren met geweldige verhalen, prachtige foto's en handige tips van mijn avonturen op reis. Op mijn facebookpagina en instagram account krijg je de laatste updates en mooie foto's om jou te inspireren voor je volgende reis.
Mijn tips voor reizigers werden tijdens het korte bestaan van deze blog al gedeeld op o.a. Radio 2, NPO 3FM (Nederland), De Standaard (bijlage Media Planet), Steps Magazine, Vakantiesalon Antwerpen en heel wat meer platformen.
Sluit je aan bij duizenden anderen om de laatste updates te ontvangen!

Like Checkoutsam op Facebook
 

Laat een bericht achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

U kunt deze HTML trefwoorden en attributen gebruiken:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Check Out Sam

Check Out Sam

WIL JE MEER REISTIPS?
Volg me dan op
Ik steek heel veel tijd in het schrijven van al deze reisgidsen en tips, dus iedere like is voor mij een teken van appreciatie. Bedankt!