
’s Avonds waren er nog enkele nieuwe mensen aangekomen, waaronder Steve. Een Ier die nu in New York woonde.
Hij wou heel graag mee op de tour waarmee we enkele bezienswaardigheden van Puerto Rico zouden zien. Bovendien werd de kost van mijn tour zo meteen in tweeën gedeeld. Leuk!
Wanneer we de volgende morgen door Genesis werden opgehaald vertelde ze ons dat we wellicht niet naar de Limestone Caves in het noorden van het eiland zouden kunnen gaan. Er was immers sprake van heel wat ondergelopen wegen en aangezien deze grotten dichtbij een rivier waren, was het ook gewoon niet veilig.
Het El Yunque regenwoud konden we, gelukkig, zonder problemen bezoeken.
Zoals Genesis al had gezegd, was dit de nummer één bezienswaardigheid onder toeristen. Zelf op deze regenachtige dag zag je dan ook heel wat mensen versteld staan van het enige regenwoud van de Verenigde Staten.
Ik was blij dat ik geen andere tour had geboekt, want zij lieten je meestal gewoon door het park rondwandelen met een gids.
Genesis reed met ons rond op de goed aangelegde wegen en toonde ons de leukste plekjes bij de watervallen, vuurtorens en andere leuke bezienswaardigheden.
Ik en de Ier vonden het niet de moeite om nog meer door de jungle te stappen, aangezien we graag de rest van het eiland ook nog wouden zien.
Spijtig genoeg waren de Lime Caves geen optie meer. Genesis had gebeld naar een vriend die ze in die regio had, en hij vertelde haar dat het echt geen goed idee was nu.



In plaats daarvan gingen we naar de Cuevo del Indio. De grot van de indianen.
Voor we daar zouden stoppen, nam onze prive gids van Cumbo tours ons nog even mee naar Priest Beach of Poza de lo biscea. Een prachtig stukje strand met golven die makkelijk enkele tientallen meters hoog klotsten.
Het kleine strand was omringd door rotsformaties groot en klein. In het midden leek het wel alsof er een klein, natuurlijk zwembad was uitgehouwen door de zee.
Door het wilde water, was dit ook een echte attractie geworden. Heel wat mensen sprongen in het water en probeerden zo dicht mogelijk bij de hoge golven te geraken vooraleer ze werden teruggeduwd door de metershoge zee.
Heel leuk, maar op een bepaald moment werd de zee heel woest. Ik begon te beseffen dat het heel gevaarlijk begon te worden omdat ik naar de open zee werd getrokken. In plaats van verder te doen zwom ik dan ook terug naar het strand. De golven waren alsmaar hoger geworden en onder mij waren heel wat rotsen die pijnlijk aanvoelden wanneer je er tegen botste.
De Ier zat al een pak verder en ik zag dat hij tesamen met enkele locals lijkbleek was geworden. Gelukkig hadden ze zich kunnen vastklampen aan de rotsige ondergrond van het water. Helemaal buiten adem waren ze aan land kunnen kruipen.
Enkele seconden later werd het water nog wilder door een gigantische regenbui die onze rugzakken en handdoeken in minder dan een minuut omtoverde tot een kletsnat boeltje.
Ik was er even niet goed van, en de Ier nog een pak minder. Genesis vertelde ons dat ze ongerust naar ons had zitten zoeken en al een beetje in paniek was geraakt wanneer ze zag dat we beiden in moeilijkheden zaten.
Eind goed, al goed. Op naar de volgende bestemming! De grot van de indianen.
Er waren verschillende toegangswegen, en eentje daarvan was door een privaat eigendom te wandelen. Daar vroegen ze echter $5 per persoon en we waren niet van plan om dat te betalen.
In plaats daarvan wandelden we over het strand en klommen zo de zeegrotten op.



Het uitzicht van daar was al fenomenaal, maar alles werd nog honderd keer beter.
Via een gigantische ladder kon je in een van de grotten klimmen. Een deel was volledig droog, een ander deel werd volledig ondergespoeld door het wilde zeewater.
In het droge deel kon je heel wat oude tekeningen zien die waren gemaakt door de originele bewoners van dit eiland; de indianen.
We waren beiden sterk onder de indruk en bleven hier makkelijk een uurtje rondhangen.
In plaats van de rest van de weinige toeristen hier terug te volgen naar de uitgang, vertelde Genesis dat er nog veel meer te zien was als je iets verder wandelde.
We klommen terug naar boven en wandelden nog een stukje verder over de gigantische rotsformaties die zich over de zee hadden uitgestrekt.
Het uitzicht was er prachtig! We torenden enkele honderden meters boven de zee uit, maar door het regenachtige weer klotste de zee zo hoog en wild dat het wel leek alsof de rots ieder moment zou kunnen afbreken.
We gingen alsmaar verder en elk uitzicht was heerlijk uniek. “Het wordt nog beter!” Zei Genesis telkens weer. En ze loog inderdaad niet, want op het einde kreeg je een prachtig uitzicht over de volledige rotsformaties.
We daalden af naar een ander strand die vol was gegroeid met groene mossen. Prachtig! Ik had nooit verwacht dat de natuur in Puerto Rico zo mooi kon zijn!
We sloten de dag af met enkele lekkere pinchos (Stukjes kip of varken op een stokje met een heerlijke barbecuesaus!).
Ik had me voorgenomen om nog even uit te gaan vannacht, maar het was zo’n vermoeiende, lange dag geweest dat ik gewoon niet meer kon.
Cumbo tours was een verborgen pareltje geweest! Zeker een van de leukste, gezelligste en beste tours die ik al had ondernomen.
Als je in Puerto Rico bent en graag met Genesis rond wil touren kan je haar bereiken op +1 (787) 233-3535 of via haar facebookpagina.
Morgen was het weeral mijn laatste dag in Puerto Rico. Stiekem had ik toch wel wat langer willen blijven… Puerto Rico was tot nu toe de mooiste bestemming in de Caraïben geweest.





