De tijd vliegt! Het is alweer de laatste dag dat ik in Utrecht ben. Eén of twee dagen zijn eigenlijk echt al genoeg om de stad grondig te verkennen. Aangezien ik hier toch wat vrienden heb wonen is het natuurlijk wel leuk om deze ook nog eens terug te zien! Onze gids bij de achttiende eeuwse, mechanische muziekinstrumenten.
Heel veel deed ik vandaag niet meer, maar ik vond wel dat ik nog iets moest doen. Ergens bovenaan het lijstje van ‘leukste bezienswaardigheden’ stond ook nog het speelklok museum. Een museum dat allerlei muziekapparaten (en de geschiedenis ervan) tentoon stelt.
De bombastische orgels en straatorgels, piano’s en mechanische instrumenten zijn best indrukwekkend. Zeker als je weet hoe alles tegenwoordig zo klein is geworden.
Ik was net op tijd voor de rondleiding en die is ook echt een must! Als je zelf moet gaan verkennen lijkt het museum me veel minder aangenaam en interessant.
De rondleiding gaat vooral over de mechanisering van muziektoestellen. Gruwelijk, grappig of gewoon vanzelfsprekende verhalen komen boven!
Persoonlijk vond ik het speelklok museum interessant, maar ik vraag me af of het echt wel zo geschikt is voor kinderen? Het blijft immers nog altijd heel wat geschiedkundige uitleg die je voorgeschoteld krijgt… De impossante orgels in het speelklok museum.
Afspraakjes!
Ik had natuurlijk heel wat klasgenoten in Utrecht, maar de ene helft woont al lang niet meer in Utrecht. Met de andere helft was het contact een beetje verwaterd.
Gelukkig is er nog steeds Marlise (Mies voor de vrienden) met wie ik heel vaak chat, whatsapp of soms eens skype.
Na mijn bezoekje aan het speelklok museum ging ik even shoppen, want ik had nog een klein half uurtje over voor we samen in de Hema iets zouden gaan eten.
Bijna exact om 12:00u ’s middags begon het énorm hard te regenen. Ik had natuurlijk niet erg veel zin om naar de Hema te lopen en whatsappte Mies dat ik het weer even zou afwachten.
Als respons stuurde het meisje me een foto van haarzelf door waar ze helemaal doorweekt was.
Oeps… Schuldgevoel! Misschien was het helemaal niet zo erg als ik dan toch maar een beetje nat zou worden… Ik holde weg uit de winkel met een nieuw aangekochte jeans en gleed zowaar de Hema binnen.
Na Marlise’s doorweekte lijf kapot te hebben geknuffeld stapten we de trap op richting restaurant. Beiden namen we een tosti (croque monsieur) en een taartje. Nu moet ik wel toegeven, en zij trouwens ook, dat de taartjes in België toch een pak lekkerder zijn!
We kletsen en kletsen maar door. Maar enkele uren later moest Miesje er weer vandoor. Wat een schat is het toch!
Na de rest van de namiddag winkels in en uit te hebben gelopen viel ik even in slaap in m’n jeugdherberg. De nacht ervoor was nogal… Luidruchtig geweest!
Een gekke Australiër (nee, echt. Gestoord!) was immers nogal luid binnengestrompeld de vorige nacht. Hij had de hele nacht en morgen in zijn blootje in en uit zijn bed gesprongen.
Later op de dag snapte ik dat hij drugs had genomen… Niet alle hostels zijn natuurlijk altijd even plezierig.
Na mijn powernap had ik nog een laatste afspraak voor ik het mooie Utrecht weer zou verlaten.
Als je mijn blog al even volgt dan weet je dat ik dit jaar ook naar Tromsø, Noorwegen ben geweest (kijk hier voor de blogpost). Daar ontmoette ik de Utrechtse schone Danique. Een plezant meiske met haar hart op de juiste plek.
Tijdens onze kennismaking in het hoge noorden klikte het erg goed en dus was het vanzelfsprekend dat we ook samen wat gingen drinken vandaag!
Danique koos het plekje uit en verrassend genoeg was het op een pleintje waar ik nog nooit was geweest! Vreemd, omdat Utrecht helemaal niet zo groot was…
Ik dronk enkele biertjes en Danique bestelde twee gin tonics. Zoals dat gaat met oude bekenden klets je maar door en door tot de barvrouw langskwam en vertelde dat dit echt het laatste rondje was.
Danique heeft een vriendje die in Gent (België) studeert en dus is ze bekend met de grandioze Gentse feesten. Die kan ze natuurlijk niet missen en dus pinden we meteen ons volgende afspraakje vast! Gegarandeerd heb ik dan weer meer te vertellen!
Iets na twaalven krasten we beiden een beetje tipsy op en viel ik als een blok terug in slaap. Morgen had ik een dagje Amsterdam gepland, waarna ik de trein zou gaan nemen naar Katwijk. Daar ga ik blijven slapen bij Stephanie; het meisje die ik in Curaçao ontmoette. De grachten van Utrecht.
Onze gids bij de achttiende eeuwse, mechanische muziekinstrumenten.
De impossante orgels in het speelklok museum.
De grachten van Utrecht.
