De Sint-Servaasbrug in Maastricht. Mooi behouden!Dag 1: Maastricht verkennen!
Paniek, paniek! Ik ben over de grens geraakt met het piepende en krakende treintoestel dat vanuit Luik vertrok, maar niemand vertelt wat door de luidsprekers. We stoppen in een klein stationnetje en buiten zie ik “Maastricht university” staan. Ja… Is het deze of… Blijf ik zitten? Ik beslis om nog even te blijven zitten, want dit lijkt me toch een heel erg klein station voor een niet zo kleine stad als Maastricht. Juist gedacht, want de volgende halte is wel degelijk Maastricht centraal station.
Ik zet mijn mobiele data even aan en maak gebruik van Google Maps om te weten waar m’n hostel is. Ongeveer een kwartiertje wandelen. Gelukkig is m’n rugzak niet zo zwaar!
Ik kom aan in het Stayokay hostel (het enige hostel van Maasie!), plof m’n tassen neer en ga meteen op verkenning. Een weekendje Maastricht is immers niet heel lang!
Een tropisch paradijs is het hier niet. Het regent, miezelt, stopt even en gaat dan gewoon weer verder. Boven de prachtige, middeleeuwse gebouwen verzamelen de donkere wolken zich om de ene na de andere regenbui over de stad neer te storten.
Niet ver van mijn hostel staat nog een overblijfsel van de oude stadsmuren. Ik stap door de helpoort -niet de echte natuurlijk, want ik ben echt een engeltje!- en ga even binnen in het museum. Veel speciaals zie ik daar niet en verkies al gauw terug de grijze buitenlucht van deze middeleeuwse binnenstad.
Iets buiten de muur staat een hele hoop kanonnen die deze belangrijke stad ooit goed beschermden tegen grootmachten zoals Frankrijk en Spanje.
Hoe dieper je in de stad gaat, hoe beter je de samensmelting van oude en moderne gebouwen ziet. Op het centrale plein (Het vrijthof) klim ik het hoogste punt van Maastricht naar boven. De toegang tot de toren van de Sint Janskerk bedraagt €2,5 en geeft je toegang tot een klein poortje achter de receptie. Ik huf, ik puf, ik zweet me te pletter. Maar bovenal word ik heel draaierig! De zeventig meter hoge toren is amper enkele meters in oppervlakte en creëert daardoor een erg duizelig parcours om de top te bereiken.
Toch is het zeker de moeite waard om je zweetklieren zo aan het werk te zetten, want het uitzicht die je over de stad krijgt is prachtig. De gezellige o zo typische Hollandse huisjes, middeleeuwse omwallingen en gebouwen, en zelfs België krijg je te zien in de verte! Ik help twee andere toeristen met enkele selfies voor ik er van mij ook enkele laat snappen.
Na Maastricht vanuit de hoogte te hebben gezien stap ik naar het centrum en loop ik even door de winkelstraat.
“OEH”. “Nee!” “JA COOL!” “Neee kssshhhh!”, je snapt het al… Ik moest mezelf een beetje controleren om niet iedere winkel daar leeg te kopen. Heel wat Belgen gaan weleens naar Maastricht om in het centrum te gaan shoppen. En waarom ook niet? Er zijn vrij veel winkeltjes en in Nederland vind je altijd wel een koopje.
Nederland bleek niet blij te zijn met deze Belg op zijn contreien en bleef maar miezelen en regenen. Ik was al half doorweekt en besloot om terug te keren naar het hostel. Ik had de stad nu immers toch al grondig kunnen herkennen en kon morgen makkelijk nog enkele uren rondlopen.
In de jeugdherberg ontmoette ik een Amerikaan -hélémaal verzot was hij op Nederland! Best grappig!- met wie ik de rest van de avond kletste over de verschillen tussen Amerika en Europa. Ik maakte hem ook meteen duidelijk dat België echt wel op zijn lijstje moest komen staan. I mean… Beer, chocolate and waffles… Do I need to say more?
De helpoort van Maastricht! De andere kant is gelukkig nog steeds Maastricht!
