Rotterdam, Roffa of Rotjeknor – (Waar halen ze het vandaan?!) was heel lang ’s werelds grootste zeehaven. Ondertussen heeft het die prestigieuze titel moeten laten vallen, maar het blijft nog steeds de grootste van Europa. Ik was al eerder in de stad geweest en vond het toen maar niks. Veel te modern, weinig cultuur en gewoon ongezellig. Boy, oh boy, ik was stekeblind denk ik! Rotterdam is een bruisende stad vol cultuur! De Erasmusbrug van Rotterdam. Met de NS treinen ben je vanuit Den Haag zo in Rotterdam! In plaats van telkens een enkel ticketje te kopen kocht ik nu een OV-chipkaart. Voor papieren tickets moest ik immers telkens een euro extra betalen… En na even reizen loopt dat natuurlijk ook op!
Met dit plastic kaartje is het ook veel aangenamer reizen. Je hoeft nooit meer te stressen op het irritante touch-screen om je kaartje toch maar te laten uitspuwen door die tergend trage machines. Anyway… Ik ben dus in -doet me nog steeds lachen- Rotjeknor! Vanuit het prachtige centraal station is het ongeveer een kwartiertje lopen naar mijn jeugdherberg. Het King Kong Hostel. In de receptie hing er een plakaatje dat ze de “Hoscar” hadden gewonnen voor beste hostel in Nederland.
Ik moet toegeven dat de lobby er alvast veelbelovend uitzag!
Aangezien het nog geen tijd was om in te checken borg ik mijn rugzak op –wat was die zwaar geworden! Vast en zeker door alle cadeautjes die ik bij de winkels had gekregen… Hum…– en ging ik Rotterdam even verkennen.
Het was me in het centraal station al meteen opgevallen dat Rotterdam een ENORME facelift had gekregen. Waar ik amper vijf jaar geleden nog elk weekend braafjes naar huis pendelde via Rotterdam, herkende ik nu niets meer van het station!
Ook de stad zelf was nogal verandert. En dat natuurlijk in de positieve zin!
Een indrukwekkende Erasmusbrug die is geopend.
Ik liet me vertellen dat Rotterdam tijdens wereldoorlog twee volledig werd plat gebombardeerd. Niet verwonderlijk, natuurlijk. Ze waren toen immers ook al een erg belangrijke haven!
Door al die bombardementen bleef er natuurlijk wel niet meer veel over van de charmante Hollandse huisjes en winkeltjes… Daardoor kreeg de Nederlandse grootstad wel de incentive om een moderne grootstad te bouwen met heel wat business opportunities. Soms wordt Rotterdam zelf het Manhattan van Nederland genoemd door al deze moderne hoogbouw.
Mijn eerste visite bracht ik aan de Erasmusbrug. Deze grote brug (‘De zwaan’) is een prachtig stukje vakmanschap van maar liefst 802 meter lang! De felle wind blies me bijna van de brug, maar gelukkig begon ik niet zo hard te panikeren als de kleine Chineesjes die voor me liepen.
Zij holden naar de overkant maar net voor ze ongeveer halverwege waren begon het uiteinde van de brug omhoog te gaan.
Een gigantisch schip vaarde onderdoor en liet pas echt zien hoe gigantisch deze brug eigenlijk wel niet is. De brede straten, inclusief elektriciteitspalen, lantaarns en tramhalte werden moeiteloos in de lucht gehesen en kwamen verticaal boven me te hangen.
De Chineesjes stonden haast met bibberende knieën naar het imposante bouwwerk te staren. Wanneer de brug dicht ging was het dan ook niet verwonderlijk dat zij als eerste terug naar de begane grond waren gespurt.
Aan de overkant van de Erasmusbrug waren heel wat grootste, heel moderne gebouwen neergepoot. Ik snap wel waarom Rotterdam met Manhattan wordt vergeleken! De oude haven van Rotterdam.
De oude haven in Rotterdam
Via google maps en tripadvisor zocht ik op wat mijn volgende bestemming zou zijn. De oude haven zag er wel leuk uit en dus kuierde ik daar maar naartoe.
In de haven liggen heel wat ‘old-timer‘ boten. Sloepen en boten die in feite heel oud zijn en dus dringend moeten worden gerestaureerd. Aan de oude haven ligt immers een professionele loods waar deze mooie boten weer als nieuw worden gemaakt. Als de deuren van de loods openstaan mag je zomaar binnenwandelen. Als je geluk hebt zie je enkele professionals de bootjes opknappen, maar sowieso is het een leuk zicht.
Aan de overkant van de tientallen boten die op de kleine plas liggen zag ik enkele tientallen merkwaardige, gele huizen.
Rotterdam kan natuurlijk niet modern worden genoemd als er niet duchtig werd/wordt geëxperimenteerd met nieuwe woonsten en structuren!
De volledige woonblok bestond uit kubusvormige huizen die op de zijkant waren gedraaid.
Erg onpraktisch om in te wonen, dacht ik zelf. Gelukkig was er ook een museum in één van de huizen, waar je (tegen €3) een kijkje mocht nemen.
Ze proberen wellicht het tegendeel te bewijzen door zo’n huis open te stellen voor het bredere publiek, maar mijn mening blijft grotendeels onveranderd. Het mag er dan wel leuk uitzien, praktisch lijkt het me allesbehalve… Je zit immers met heel wat hoeken, zowel in je muren als in je daken.
Heel wat meubilair moet op maat gemaakt worden en héél veel ruimte is er nu ook weer niet.
In een land als Nederland lijkt me zo’n huis al helemaal onpraktisch. Venten van 1.90m en vrouwen bijna even groot móéten toch overal tegen aanstoten?!
Draai de kubus voor mij maar vijfenveertig graden naar de linker- of rechterkant, dan hoef ik me in ieder geval niet in al te veel bochten wringen!
De moderne kubuswoningen in Rotterdam.
Markthal Rotterdam
Zonder dat ik het wist was ik ondertussen al uitgekomen bij de nummer één attractie van Rotterdam. De markthal van rotterdam ligt vlakbij station Rotterdam Blaak en iets verder vind je enkele grote, leuke winkelstraatjes terug.
In het grote gebouw vind je een wirwar van leuke eettenten en winkeltjes terug. Het uitzicht ziet er misschien een beetje koud uit, maar vanbinnen is het een prachtig, kleurrijk gebouw. De heerlijke geuren van zoetigheden worden afgewisseld door lekkere Hollandse kazen, maar ook door Turkse en Marokkaanse lekkernijen en specerijen.
De markthal is een soort van mengelmoes van culturen. Om een nog beter zicht te krijgen stapte ik een restaurant binnen die op de tweede verdieping was gevestigd. Van daaruit kreeg ik nog een beter overzicht over de bezige binnenmarkt. Met een lekker, Marrokaans gerechtje erbij was het natuurlijk helemaal af!
Na nog even te hebben rondgelopen op de winkelstraat. En een kerk te hebben gefotografeerd -terwijl ik volgens mij danig op de zenuwen van een Chinese werkte die ook een foto van het bouwwerk wou nemen, woeps!-. Ging ik terug naar het hostel.
Nu kon ik wel inchecken en ik zag meteen dat het goed was… Wát een hostel! Neem het van mij aan. Als je naar Rotterdam gaat, verblijf dan in het King Kong Hostel. Een van de beste jeugdherbergen waar ik tot nog toe in verbleef! Binnenin de markthal van Rotterdam vind je heel wat leuke eettentjes!