Den Haag: Museum, museum, …

Tot zover had ik alle steden die ik bezocht in Nederland wel al eens gezien. Den Haag was daar een uitzondering op! De erg moderne stad is nochtans erg populair bij toeristen. De grote hoeveelheid musea, mooie gebouwen en winkelstraten hebben daar ongetwijfeld wat mee te maken.
Net zoals in België regent het ook hier pijpenstelen, dus ging ik mezelf snel schuilen in enkele prachtige musea.

Na aankomst in mijn jeugdherberg, terug een stayokay, kon ik meteen inchecken. Handig! Want ik hou er natuurlijk niet zo van om mijn baggage in een gemeenschappelijke ruimte te laten staan. Stayokay hostels zijn een beetje te commercieel voor mij, spijtig genoeg. Voor alles moet je immers bijbetalen… Zo ook voor een kluisje om je waardevolle spullen in op te bergen. Bij andere jeugdherbergen is dat quasi altijd inbegrepen. Met mijn laptop en camera in mijn tas gepropt stapte ik het wolkachtige Den Haag tegemoet. Zoals overal in Nederland overheersen ook hier de kanalen. Toch is Den Haag helemaal anders dan andere Hollandse grootsteden! Het viel me meteen op dat de stad een pak moderner was. Er waren wel enkele oude, klassieke gebouwen maar de meerderheid was eigenlijk heel modern. Zoals je misschien wel weet is Den Haag een heel belangrijke stad voor de Europese Unie! (en tegelijkertijd voor Nederland) En eigenlijk ook een beetje voor de hele wereld… Het internationaal strafhof en gerechtshof zijn er gevestigd, maar ook heel wat ambassades en ministeries. Gek genoeg vind je in deze stad ook het koningshuis terug.

Contrast

De wolken werden donkerder en donkerder, maar toch wou ik de stad alvast even verkennen. Al gauw kwam ik aan in het centrum. De gigantische winkelstraat werd doorspekt met tramsporen en een wirwar aan fietsers die je zo overhoop zouden rijden. Dat is echt iets wat me deze laatste dagen erg was opgevallen. Fietsers in Nederland zijn soms gestoord! Ze nemen het niet al te nauw met de verkeersregels en als voetganger kijk je dus maar beter uit… M’n hoofd zwiepte van links naar rechts en angstig stak ik de tramsporen over. Toch maar hopend dat ik niet omver werd gemaakt door zo’n mastodont of een horde woeste fietsers. Eens ik veilig aan de overkant was geraakt kwam ik terecht op een mooi pleintje. Van daaruit kon ik het contrast tussen de oude en nieuwe gebouwen heel goed zien. Rondom het pleintje zaten heel wat gezellige eettenten in oude herenhuizen, terwijl daarachter de moderne skyscrapers opdoemden.

Overal musea!

Even googlen, of tripadvisor raadplegen, maakt meteen duidelijk dat er héél wat cultuur te bezichtigen is in Den Haag. Voornamelijk door musea te gaan bezoeken. Op maandag is er maar een museum open: het Mauritshuis. Het was ondertussen lichtjes beginnen druppelen. Perfect op tijd dus! Het Mauritshuis wordt ook wel eens het Koninklijk Kabinet van schilderijen genoemd. Dit gebouw werd lange tijd gebruikt voor allerlei koninklijke en officiële aangelegenheden. De toenmalige stadhouder, Willem V en later ook Koning Willem I, hadden een aanzienlijke collectie schilderijen verworven. Uiteindelijk werden ze overgedragen aan de staat en zo kwam het museum dus tot stand. Zelf hou ik niet heel veel van klassieke schilderwerken en het Mauritshuis herbergt eigenlijk alleen werken van uit de Gouden Eeuw… Niet de ideale keuze dus. Maar toch waren er enkele prachtwerken én ook het interieur (en uitzicht) van het gebouw zijn prachtig om te zien. Heel wat mensen komen langs voor ‘Het meisje met de parel’ van Johannes Vermeer te bezichtigen. Een fictief meisje met een veel te grote oorring. Een beetje de voorloper van een stretch (tunnel) in je oor misschien? Volgens mij was dit het enige schilderwerk die ik ook kende, en eigenlijk vond ik het ook een beetje erg dat dit werk zoveel aandacht kreeg. Er waren nog heel wat andere werken die voor mij minstens even mooi waren! Na iets langer dan een uur te hebben rondgedwaald in de prachtige, koninklijke ruimtes van het Mauritshuis daalde ik de erg moderne trap weer af. Er was nog één extra tentoonstelling in het museum. In plaats van de voorkant van schilderijen te tonen, toonde deze exhibitie de achterkant (nagemaakt) van enkele bekende schilderijen! In het begin wist ik helemaal niet wat er te zien was en liep ik alle werken dus straal voorbij. Pas nadat ik het filmpje over de man zag die deze meesterlijke achterwerken (no pun intended.) maakte, kreeg ik het door. Leuk hoor! Maar uiteindelijk is er maar zoveel te zien aan een achterkant. Soms wat extra stickers, stalen draden, maar uiteindelijk nooit iets erg spectaculairs. De rest van de dag dwaalde ik een beetje doelloos rond in de Haagse stad. Parkjes, middeleeuwse gebouwen en moderne skyscrapers kwamen nog allemaal in mijn vizier terecht. Morgen zou ik de overige musea gaan bezoeken en er meteen ook enkele andere bezienswaardigheden van Den Haag aan toevoegen.