Leiden Nederland

We waren de vorige avond nog feest gaan vieren in Leiden en vandaag zouden we terug naar de universiteitsstad gaan! Na een lekker ontbijtje, en een beetje uit te rusten van het uitgaan, trokken we beiden terug naar het busstation. Net voor we aankwamen raasde onze bus ervandoor en moesten we nog een kwartiertje langer wachten op de volgende bus. “Gadverdamme!” schreeuwde ik in mijn best Nederlandse accent.

Universiteitsstad Leiden

Een klein uurtje later kwamen we aan in Leiden. Dit keer mét daglicht! Ik had nog niet erg veel van de schattige universiteitsstad gezien, want het echte centrum was nog wel een goeie tien minuten lopen. Vooraleer ik de historische gebouwen zelf maar mocht bezichtigen, trok Stephanie me al mee binnen naar de Pull&Bear. SHOPPEEEEEEEEEN! Met tweeëntwintig zakken liepen we naar buiten! Nee, grapje. Eentje elk was al meer dan voldoende. Stephanie loodste me door de kleine straatjes en steegjes naar het centrum en ik leek wel geluk te hebben. Vandaag was er ook een of ander volksfeest in Leiden! De verkeersvrije straten naast de grachten liepen boordevol locals en dagjestoeristen. Naast rommelmarkten waren ook vrijwel alle winkels open en kon je enkele Hollande specialiteiten uitproberen uit leuke kraampjes. We doorkruisten het hele centrum voor we onze rommelende magen met een lekker soepje tot bedaren brachten. We slurpten de lekkere tomaat-aubergine soep op op een drijvend terras. Naast ons zagen we honderden bootjes en sloepen voorbij drijven, duidelijk genietend van het heerlijke weer. Stephanie vertelde me dat er overal in Nederland, en België, een grote onweersbui over het land trok. Behalve… In Leiden! Het mooie leiden was niet heel erg groot en na het doorkruisen van nog heel wat meer steegjes en wegen, besloten we om naar huis te gaan. Maar eerst natuurlijk nog een dessertje… De befaamde Nederlandse stroopwafel werd overal aangeboden, maar vaak tegen héél dure prijzen… In plaats daarvan kocht Stephanie, gierige Nederlandse… (grapje!) de kruimels van de koekjes. Voor maar vijftig cent per zakje kon je inderdaad niet klagen met deze lekkernij! Vlakbij het station van Leiden gingen we snel nog even de Jumbo binnen waar we, lui als we zijn, enkele kant-en-klare maaltijden kochten. Het was alweer mijn laatste nacht hier! Maar gelukkig zou ik Stephanie het volgende weekend al terug zien! Maar eerst… Den Haag!