Het authentieke Trinidad

Trinidad was amper twee uurtjes rijden van Cienfuegos. De veel minder comfortabele busrit ging gelukkig snel voorbij omdat er een meisje uit België mee reed. Na twee maand kan het al eens leuk zijn om je eigen taal te spreken en je liefde voor de Belgische frieten met iemand anders te kunnen delen!

Het uitzicht vanuit mijn casa particular in Trinidad.

Het uitzicht vanuit mijn casa particular in Trinidad.

Ik en mijn drie backpack vrienden werden het eerst afgezet. Onze rugzakken werden van het dak gehesen en we betaalden elk zes CUC aan de vriendelijke chauffeur.

Deze casa was een pak beter dan de vorige casa’s die we al hadden gehad. De man vertelde ons dat de prijs normaal 10 CUC per persoon was, maar omdat we vrienden waren van Magnolia (de vrouw met de casa uit Havanna) gaf hij ons de kamers voor 8 CUC per persoon per nacht.

Nog een pluspunt aan deze casa was dat de man erg goed Engels sprak. Een verademing! Soms ergerde ik me een beetje aan de Cubanen. Soms leek het alsof ze weigerden om Engels te praten terwijl ze voortdurend in contact komen met toeristen die enkel Engels praten. Voor mij was het wel goed… De laatste twee maand was ik immers voortdurend verplicht geweest om Spaans te proberen spreken en dat leek nu ook uiteindelijk te lukken.

Het was al vrij laat en dus besloten we om het stadje pas morgen echt te gaan verkennen en nu vooral te zoeken naar een gezellige plek om te eten.

Goedkope plekjes zoals in Havanna en Cienfuegos konden we hier niet meteen vinden. Nu ja… 6 à 7 CUC voor een maaltijd is nog steeds niet heel duur, maar in de andere steden betaalden we meestal slechts 1 tot 3 CUC voor dezelfde maaltijd.

Pal in het centrum vonden we een prachtig plekje waar we op het dakterras konden zitten.

We hadden meer dan genoeg tijd om van het uitzicht te genieten, want ons eten kwam pas anderhalf uur na onze bestelling aan.

Het Duitse meisje had een paelia besteld maar zonder ajuinen aangezien ze er allergisch voor was. Natuurlijk hadden ze dat niet doorgegeven en kreeg ze er eentje met extra veel ajuinen…

Ze wou niet nog eens zo lang moeten wachten en besloot dus gewoon een bordje met frietjes te eten. Voor haar was het dit keer dus wel heel goedkoop!

Een koppeltje dat een klein uurtje na ons was aangekomen leek wel heel snel bediend te worden na ons. Ze deelden een salade en een paelia… Toeval of niet?!

Na meer dan drie uur te hebben doorgebracht in dit slome restaurant gingen we terug naar onze casa om ons klaar te maken.

Het was immers weekend!

De Zweedse jongen, Matthias, had van vrienden gehoord dat er in Trinidad een heel leuke plek was om uit te gaan; een grot.

Helemaal bovenaan het kleine stadje was de grot (Disco Ayala) omgevormd tot een uitstekende feestlocatie.

Gelukkig was het al donker, en goed afgekoeld, want de weg er naartoe was stijl en nogal intensief. Om het ons een beetje makkelijker te maken dronken we onderweg al enkele mojito’s van de vele kraampjes die langs de weg stonden. Voor 1 CUC kon je natuurlijk niet moeilijk doen…

Ik had al erg lang geen alcohol meer gedronken en begon het na mijn tweede mojito al goed te voelen. Sanna bleef maar gaan en had ondertussen al meer gedronken dan ik en het Duitse meisje samen.

Matthias kon spijtig genoeg niet drinken omdat hij antibiotica pillen moest slikken voor een keelinfectie.

Wanneer we eindelijk boven waren stond er een gigantische wachtrij. Heel veel mensen wurmden zich tussen de al wachtende mensen en wij waren duidelijk iets te eerlijk… Wanneer we dan eindelijk binnen kwamen was het al één uur ’s nachts!

De ingang was 5 CUC maar daar zat wel één drankje bij inbegrepen. Ik had nog plek voor precies een drankje, zodat ik niet te dronken zou zijn. Gelukkig kon ik alle alcohol daarna uitzweten terwijl ik de moves van de Cubanen zo goed mogelijk probeerde te kopiëren!

Het was het wachten wel waard geweest want dit was écht een van de leukste locaties waar ik ooit had gefeest!

De gigantische club bestond uit niets meer dan een dansvloer in een holle grot, met een heerlijke mix van muziek.

De Cubanen en vele toeristen wisten duidelijk hoe ze feest moesten vieren, want niemand stond stil!

Drie uur later gingen we, allemaal een beetje tipsy, naar huis en ploften in onze heerlijk comfortabele bedden neer.

De typisch rode daken van Trinidad.

De typisch rode daken van Trinidad.

Vond je dit een goed artikel? Geef je het dan 5 sterren? Bedankt!
 
In dit artikel staan enkele affiliate links. Wanneer jij iets boekt bij deze reisorganisaties krijg ik een kleine commissie op de boeking. Jij betaalt daarvoor niets extra. Je kan het dus zien als een manier om deze blog te steunen als je er iets aan hebt gehad. Ik gebruik deze reisorganisaties zelf ook, en ik zal alleen reismaatschappijen aanraden die ik zelf ook gebruik.
 

Volg je mij al op Social Media?


Hoi, ik ben Sam Van den Haute. Gedurende de laatste 5 jaar reis ik bijna permanent de wereld rond. Het avontuur opzoeken en mooie plekjes bezoeken zijn immers mijn passie. Laat mij ook jou inspireren met geweldige verhalen, prachtige foto's en handige tips van mijn avonturen op reis. Op mijn facebookpagina en instagram account krijg je de laatste updates en mooie foto's om jou te inspireren voor je volgende reis.
Mijn tips voor reizigers werden tijdens het korte bestaan van deze blog al gedeeld op o.a. Radio 2, NPO 3FM (Nederland), De Standaard (bijlage Media Planet), Steps Magazine, Vakantiesalon Antwerpen en heel wat meer platformen.
Sluit je aan bij duizenden anderen om de laatste updates te ontvangen!

Like Checkoutsam op Facebook
 

Laat een bericht achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

U kunt deze HTML trefwoorden en attributen gebruiken:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Check Out Sam

Check Out Sam